“Би аврагдсан” гэж баттай хэлж чадах уу?

🔥Асуулт: “Итгэлгүй байвал итгэл сул гэсэн үг үү, итгэлтэй байвал юу ч хийсэн аюулгүй юу?”

🛡️Сүмийн хариулт: Христийн сүсэгтэн өөрийн сэтгэгдэл, амжилтдаа биш, харин үнэнч Тэнгэрбурханы амлалт ба Христийн бүтээсэн авралд бат найдаж чадна. Цөхөрч “намайг хэзээ ч уучлахгүй” гэж таслах нь Тэнгэрбурханы нигүүлслийг үгүйсгэсэн хандлага юм. Бид Тэнгэрбурханы хишиг ивээлээр эцсээ хүртэл тэвчиж, тэнгэрийн орны баяр баясгаланд хүрэхийг зоригтой гуйж болно.

Гэхдээ онцгой илчлэлгүйгээр өнөөгийн мэдрэмж, үйлдлээ хараад “би гарцаагүй авралын байдалд байгаа, цаашид юу ч сонгосон үүнийгээ алдахгүй” гэж тогтоож чадахгүй. Катехизм мэдрэмж эсвэл амжилтаараа өөрийгөө зөвтгөгдсөн, аврагдсан гэж дүгнэж болохгүйг сургадаг. Гэмшилгүйгээр уучлал, хайргүйгээр сүр жавхлан авна гэж өөртөө баталгаа өгөх нь найдвар биш, өөртөө хэт итгэх байдал юм. Католик хандлага бол түгшүүртэй таамаг ба хайхрамжгүй амгалангийн хооронд, Тэнгэрбурханд итгэж, хайр дотор сэрүүн байх найдвар юм.

🧐Дахин асуувал: “Үхэхээсээ өмнө төгс болж байж л найдаж болох уу?” — Үгүй. Найдварын үндэс миний төгс байдал биш, Христийн хишиг ивээл. Унавал бүү нуугд: гэмшиж, үндсэн ёслол ба хамт олны тусламжийг аваад дахин эхэл. Ухамсраа тасралтгүй шалгаснаас болж өдөр тутмаа амьдарч чадахгүй бол ганцаараа бүү шүү; айдсыг өсгөдөггүй пастор, сэтгэцийн эрүүл мэндийн мэргэжилтний тусламжийг ч авч болно.

✨Нэг өгүүлбэрээр: “Авралын найдвар Тэнгэрбурханы амлалтаас болж бат боловч “юу ч хийсэн би автоматаар аюулгүй” гэсэн өөртөө хэт итгэх байдал биш. Хишиг ивээлд итгэж, гэмшил ба хайр дотор эцсээ хүртэл алх.”