Залбирал ба сүнслэг амьдрал · Асуулт 12

Залбираад л, юу ч хийхгүй суух нь хамгийн амархан хариуцлагагүй үйлдэл биш үү?

Залбирсныхаа дараа хөршдөө тусалж мод тарьж буй хургануудын зураг

Асуулт: “Ядуу эсвэл аюулд байгаа хүний төлөө залбирсан; бусдыг нь Тэнгэрбурханд үлдээж болох уу?”

Сүмийн хариулт: Залбирал биднийг хайхрамжгүй бус, Тэнгэрбурханы хайранд оролцогч болгоно. Өлссөн хүний төлөө залбирвал хуваалцах зам хайж, шударга бусыг аюулгүй аргаар мэдээлж засах хэрэгтэй. Би бүх асуудлыг шийдэж чадахгүй ч чадах сайн зүйлээ ялган таньж, бусадтай хамтарна. Үйлдлээр бүхнийг хянана гэсэн бардамналаа ч орхиж хүч, ухаан гуйна.

Зүйрлэл — Тусламж дуудаад аврах олс шидэх

Усанд унасан найзынхаа төлөө тусламж хашхираад, аюулгүй шидэж болох аврах олс байвал шиднэ. Дуудлага ба үйлдэл өрсөлдөхгүй, нэг хайраас гарна.

Энэ зүйрлэл залбирал, хариуцлагатай үйлдэл хоёр бие биеэ орлох бус, хамт явах ёстойг харуулна. Хүүхэд өөрөө аюултай аврах ажиллагаа хийх ёстой гэсэн үг биш; эхлээд аюулгүй газар очиж, хариуцлагатай насанд хүрсэн хүн болон аврах байгууллагад мэдэгдэнэ.

Дахин асуувал: “Аюултай явдлыг хүүхэд өөрөө зогсоох уу?” — Ганцаараа баатар болох нь илүү аюултай. Аюулгүй газар очиж асран хамгаалагч, багш, цагдаа, яаралтай тусламж зэрэг хариуцлагатай насанд хүрсэн хүнд мэдэгдэх нь зөв үйлдэл.

Нэг өгүүлбэрээр: “Жинхэнэ залбирал үйлдлийг арилгахгүй, хайрлан үйлдэхэд илгээнэ; чадах сайн зүйлээ хийж, ганцаараа эрсдэлд орохгүйгээр тусламж хүс.”