Залбирал ба сүнслэг амьдрал · Асуулт 11

Бясалгалт залбирал бол бодит амьдралаас зугтах арга эсвэл өөрийгөө ховсдох хэрэг биш үү?

Чимээгүй цонхны дэргэд Есүстэй хамт байж буй хурганы зураг

Асуулт: “Гүн залбирахын тулд юу ч бодохгүй, онцгой хөөрөлд орох ёстой юу?”

Сүмийн хариулт: Католик бясалгалт залбирал ухаанаа хүчээр хоослох, онцгой туршлага бүтээх арга биш. Есүс рүү итгэл, хайрын харцаа хандуулж Түүний оршихуйд тайван байх нөхөрлөл. Бодол орж ирвэл хүчээр хөөхгүй, зүрхээ Христ рүү буцаа. Жинхэнэ залбирал амьдралаас зугтаах бус, хөршөө илүү хайрлахад хүргэнэ.

Зүйрлэл — Хайртай хүнтэй чимээгүй хамт байх

Дотны найзтай байнга ярихгүй ч нэг өрөөнд тайван сууж болно. Тэр чимээ аниргүй байдал найзгүй хоосон зай биш, бие биедээ анхаарах дүүрэн цаг.

Энэ зүйрлэл чимээгүй байдал ч хайрын харилцаанд утгатай хамт байдал болж чаддагийг харуулна. Бясалгалт залбирлыг зүгээр л дотны найзтайгаа тайван суух эсвэл таатай мэдрэмжээр хязгаарлаж байгаа хэрэг биш.

Дахин асуувал: “Гэрэл харах, дуу сонсох ёстой юу?” — Тийм зүйлийг хайх, гайхуулах хэрэггүй. Онцгой үзэгдэл залбирлын түвшнийг батлахгүй. Түгшээсэн дуу, дүрс үргэлжилж амьдралд саад болбол пастор болон эмч, сэтгэл зүйчээс хамт тусламж ав.

Нэг өгүүлбэрээр: “Бясалгалт залбирал толгойгоо хоослох арга биш, Есүст хайрын харцаа хандуулан чимээгүй хамт байх харилцаа юм.”