Одоо ч очиж болох гайхамшгууд · Асуулт 6
Гвадалупегийн тилма хүний зурсан зураг уу?

Асуулт: “16-р зуунд уугуул зураач зурсан гэсэн бүртгэл байдаг гэнэ. Тэгвэл гайхамшиг биш биз дээ?”
Сүмийн хариулт: Тэр бүртгэл үнэхээр бий. Мөн эргэлзэгч талын шийдвэрлэх нотолгоо ба итгэлийн талын шийдвэрлэх нотолгоо хоёулаа нийтлэгдээгүй гэдэг нь энэ хэргийн жинхэнэ байдал.
Эхлээд түүх нь. 1531 он бол Теночтитлан нурснаас хойш арав дахь жил байв. Байлдан дагуулалтын хүчирхийлэл, тахлын улмаас уугуул иргэдийн нийгэм нурж байсан бөгөөд Тепеякийн толгод дээр угтаа Тонанцин дарь эхийн сүм байжээ. «Nican Mopohua»-гийн өгүүлдэг дөрөв хоног ийм. 12-р сарын 9-нд Хуан Диего Куаутлатоацин толгод дээр нэгэн эмэгтэйтэй уулзаж, түүний үгийг Сумаррага хамбад дамжуулавч итгүүлж чадсангүй. 12-р сарын 10-нд хамба тэмдэг шаардав. Гэтэл тэр өдөр нь авга ах Хуан Бернардино нь коколицтли хэмээх халуурах өвчнөөр унасан. Хуан Диего санваартан дуудахаар яваад толгодыг тойрч өнгөрөв. 12-р сарын 12-нд эмэгтэй тэр замд нь гарч ирээд авга ах чинь аль хэдийн эдгэрсэн гэж хэлээд, өвлийн дунд толгод дээр цэцэглэсэн Кастилын сарнайг тилмадаа хийж очихыг захив. Хамбын өмнө тилмаа дэлгэхэд сарнай асгарч, даавуун дээр эмэгтэйн дүр үлдсэн байлаа.
Тэр даавуу 495 дахь жилдээ үлдсэн. 1785 онд ажилтан азотын хүчил асгасан бөгөөд агавын ширхэг идэгдэн алга болох ёстой байсан ч жижиг толбо л үлджээ. 1921 оны 11-р сарын 14-нд тахилын ширээний доор бөмбөг дэлбэрч төмөр загалмай гулзайж, 150 метрийн цаадах цонх хагарсан боловч тилма ба түүнийг халхалсан энгийн шил бүтэн үлджээ. Тэр гулзайсан загалмай одоо ч дэлгээстэй.
Албан ёсны дүгнэлтийн хүрээ: Бенедикт XIV Пап 1754 онд зөвшөөрсөн нь шашны ёслолын хүндэтгэл ба тусгай мөргөл. Дүрсний ер бусын гарлыг итгэлийн заалт болгон тунхагласан удаагүй.
Эсэргүүцэл: “1556 онд ил гомдол гарсан.” — Францискийн хийдийн тойргийн ахлагч Франсиско де Бустаманте тэр оны 9-р сарын 8-ны номлолдоо Тепеякийн дүрсийг хүндэтгэхийг шууд шүүмжилсэн бөгөөд Монтуфар Их Хамбын нээсэн шалгалтад дөрвөн гэрч “хүний гараар зурсан” гэж мэдүүлжээ. Нэг гэрч зураачийг ‘уугуул Маркос’ гэж заасан. Үзэгдлийн харьцагч байсан гэх Сумаррага хамбын өргөн уудам зохиолуудад үзэгдлийн тухай нэг ч мөр алга. Номлогч Саагун 1576 оны орчимд Тепеякт Тонанцины сүм байсан бөгөөд хүмүүс шинэ Гэгээн Эхийг мөн л тэр нэрээр дуудсаар байгааг санаа зовниж бичжээ. Түүнчлэн 1982 онд Мексикийн үндэсний бүртгэл, хадгалалтын төвийн дарга Хосе Соль Росалес микроскопоор шалгаад цавуун доод давхарга бий, будаг тодорхойлогдож байна гэж үзээд “византийн маягийн темпера зураг” гэж дүгнэсэн.
Дахин асуувал: “Тэгвэл дүгнэлт гарчихсан биш үү?” — Үгүй. Хоёр шалтгаантай. Нэг, 1979 онд хэт улаан туяаны зураг авсан Филип Каллахены үндсэн санаа нь дээрээс нэмж будсан хэсэг ба анхны дүрсийг ялгах явдал байв. Царай, гар, дотуур хувцас ба нөмрөгт ноорог ч, бийрийн мөр ч байхгүй бөгөөд нэмж будсан нь хожим нэмэгдсэн тэнгэр элч, сар, алтан туяа, одод хязгаарлагдана гэсэн. Соль Росалесийн илрүүлсэн будаг яг тэр нэмэлт хэсэг байх боломж нээлттэй. Хоёр, Соль Росалесийн тайлан нийтлэгдээгүй. Эргэлзэгч талын шийдвэрлэх нотолгоог ч шалгах боломжгүй гэдэг утгаараа итгэлийн талын материалтай ижил сул талтай. Шийдвэрлэх шалгалт хэцүү биш. Эвдрэлгүй олон долгионы зураг авалт хийвэл доод давхарга байгаа эсэх шийдэгдэнэ. Катедрал зөвшөөрөхгүй байна.
Нэг өгүүлбэрээр: “‘Хүн зурсан’ гэдэг бүртгэл ч, ‘ноорог алга’ гэдэг зураг авалт ч хоёулаа бодитой. Шийдвэрлэх шалгалтыг хараахан хийгээгүй, Сүмийн зөвшөөрсөн нь гарал биш хүндэтгэл юм.”