Одоо ч очиж болох гайхамшгууд · Асуулт 10

Ялзраагүй гэгээнтний шарилыг шууд харж байгаа юм уу?

Алтан шилэн авсанд ламын хувцастай хэвтэх гэгээнтэн Бернадетт ба түүний өмнө тавьсан сараана цэцэг, Неверийн хийдийн зураг

Асуулт: “Шилэн авс доторх гэгээнтний царай хэвээрээ үлдсэн гэдэг. Үнэхээр ялзраагүй юм уу?”

Сүмийн хариулт: Ихэнхдээ үгүй. Бернадетт ч, Арсын гэгээн Жан Мари Вианней ч, Пио санваартан ч, Карло Акутис ч царай нь лав эсвэл силикон. Мөн үүнийг нуусан тал нь Сүм биш. Сүмийн үлдээсэн ухаж гаргасан тайланд бүгд бичээстэй.

Бернадеттийг гурван удаа ухаж гаргасан. 1909 оны 9-р сарын 22-нд, нас барснаас хойш гуч дахь жилдээ нээхэд хамт оршуулсан загалмай, эрих зэвэрсэн атлаа шарил бүрэн бүтэн байсан гэж мэдээлсэн. 1919 оны 4-р сарын 3-ны хоёр дахь тайлан хамаагүй тодорхой. “Шарил нь үндсэндээ муми болсон бөгөөд мөөгөнцрийн толбо ба кальцийн давс бололтой тод давсны давхаргаар хучигдсан. Арьс нь зарим хэсэгт алдагдсан боловч ихэнх хэсэгт үлдсэн.” Конт эмч шарил болгон ашиглах хавирга авсан бөгөөд цээжний хөндий доторх хатуу бөөн нь элэг бөгөөд хадгалагдсан байдал нь гайхалтай гэж бичжээ.

1925 оны 4-р сарын 18-ны гурав дахь ухалтад эмч нар “зөөлөн, бараг хэвийн хатуулагтай” гэж бичихийн зэрэгцээ царайны өнгө хувирсан ба хамар нимгэрснийг тэмдэглэсэн. Шилэн авсанд залж мөргөлчдөд үзүүлэх төлөвлөгөөтэй байсан тул царай, гарын хэвийг авч лав бүрхжээ. Шалтгаан нь ч тайланд бий. Царай нь бараавтар байсан тул мөргөлчдөд эвгүй санагдах вий гэж болгоомжилсон. Лавыг хийсэн хүн бол Парисын манекен урлаач Пьер Иманс.

Карло Акутисын талаар Ассизийн епархийн хамба өөрөө эхлээд мэдэгдсэн. “Шарил нь шарилд ердийн байдаг хэвийн өөрчлөлтийн төлөвт олдсон.” Царайг силиконоор сэргээсэн бөгөөд зүрхийг тусад нь шарил болгон залсан. Акутис 2025 оны 9-р сарын 7-нд Пьер Жоржо Фрассатитай хамт Лео XIV Папаар цол өргөмжлөгдсөн.

Албан ёсны дүгнэлтийн хүрээ: Байхгүй. Хутаг олох, цол өргөмжлөх журамд шарилын хадгалагдсан байдал нь шалгах зүйл биш. Гайхамшгийн шалгалт зөвхөн эдгэрлийн талаар хийгддэг. Сүм ‘ялзрахгүй байдал’-ыг гайхамшиг гэж тодорхойлсон удаагүй.

Зүйрлэл — Хадгалалт бол тэмдэг биш, хүндэтгэлийн арга юм

Музей хуучин зургийг шилний ард өлгөж гэрлээ багасгадаг нь зураг нь нууцлаг учраас биш, харин түүнийг удаан хамт харахын тулд. Шарилыг шилэн авсанд залж царайг нь сэргээх нь ч мөн адил байрлана. Тэмдэг бүтээх ажил бус, хүндэтгэлийг үргэлжлүүлэх арга юм.

Эсэргүүцэл: “Байгалийн хадгалалт бол түгээмэл зүйл.” — Тослог хувирал, хүйтэн ба хуурай оршуулгын орчин, хөрсний эрдэс давс, ялзрахаас хамгаалах боловсруулалт. Муми болох нь онцгой явдал биш. Түүнээс гадна царай нь лав бол ‘ялзраагүй’ гэдгийг нүдээр шалгах арга алга. Мөргөлчний харж буй зүйл бол хадгалагдсан царай биш, сэргээсэн царай юм.

Дахин асуувал: “Тэгвэл ямар ч утгагүй гэсэн үг үү?” — Тэгж хүртэл хэлэх зүйл биш. 1879 онд оршуулсан шарил дөчин зургаан жилийн дараа “зөөлөн, бараг хэвийн хатуулагтай” байсан нь ердийн бус бөгөөд хамгийн түрүүнд алга болдог дотор эрхтэн үлдсэн гэдэг дүгнэлтийг ч ялзралын явцаар тайлбарлахад бэрх. Гэхдээ түүнийг гайхамшиг гэж нэрлэх эсэхийг Сүм тогтоож байгаагүй.

Нэг өгүүлбэрээр: “‘Ялзраагүй гэгээнтэн’ бол тэмдэг биш, шарилыг хүндэтгэх нэг арга. Царай нь лав гэдгийг ч Сүм өөрөө түрүүлж бичиж үлдээсэн.”