Яагаад Мөргөлийн үеэр байнга босч сууж, өвдөг сөхөрдөг юм бэ?

🔥Асуулт: “Хөдөлгөөнөө буруу хийвэл гутаан доромжилсон нүгэл болох уу, бие өвдөж байсан ч бүгдтэй адилхан хийх ёстой юу?”

🛡️Сүмийн хариулт: Хүн бол сэтгэл нь ганцаараа залбирч, биеэ хажуудаа тавьчихдаг оршихуй биш. Босох байрлал сэрэмжтэй хүндэтгэл ба хамтын залбирлыг, суух байрлал анхааралтай сонсохыг, өвдөг сөхрөх ба мэхийх нь бишрэл ба даруу байдлыг илэрхийлж чадна. Нэг зэрэг хамтдаа авах байрлал цугласан хамт олны нэгдлийг илэрхийлж, зүрхний хандлагыг тэжээдэг. Загалмайн тэмдэг, хүндэтгэлийн цуваа, талх ба дарс, ус ба гэрэл зэрэг мэдрэгдэх тэмдгүүд ч бие, сэтгэл хоёр нэгдмэл хүнд ярьдаг Тэнгэрбурханы сургах арга барилын дотор байдаг.

Биеийн хөдөлгөөн өөрөө автоматаар хишиг бүтээдэг ид шид биш, бусдаас илүү нарийн хөдлөх тэмцээн ч биш. Мөргөлийн ном ба орон нутгийн зөвшөөрөгдсөн хэм хэмжээг дагаж хамт олонтойгоо зохицох хэрэгтэй ч хөгжлийн бэрхшээл, өвдөлт, нас, жирэмсэн байдал зэргээс болж адил байрлал хийхэд бэрх бол боломжтой байрлалаараа бишрэн оролцож болно. Гаднах байдлыг хараад итгэл эсвэл үл хүндэтгэлийг дүгнэж болохгүй.

🧐Дахин асуувал: “Өөр улсын сүмд байрлал арай өөр бол хэн нь буруу байгаа юм бэ?” — Ромын бүх нийтийн ёслолын хүрээнд ч Хамба лам нарын Их хурлын зөвшөөрсөн орон нутгийн хэм хэмжээ ба зөвшөөрөгдсөн зан заншлын дагуу байрлалын нарийн зүйл өөр байж болно. Очсон хамт олныхоо зааврыг хүндэл, харин биеийн хязгаар байвал бүү хүчил.

✨Нэг өгүүлбэрээр: “Мөргөлийн байрлал ба хөдөлгөөн бол бие, сэтгэлээрээ залбирч, хамт олны нэгдлийг харуулах тэмдэг юм. Хэм хэмжээг дагах хэрэгтэй ч бие нь бэрх хүнийг үл хүндэтгэгч гэж дүгнэхгүй.”