Насан эцэслэх гэж буй хүний хажууд юу гэж хэлэх вэ?

🔥Асуулт: “Уйлах эсвэл үхлийн тухай яривал найдварыг нь булаачих вий гэж айгаад “бүгд эдгэрнэ” гэж хэлсээр байх ёстой юу?”

🛡️Сүмийн хариулт: Насан эцэслэж буй хүнийг асрах ажил зөв хариулт мэт үг олон хэлэхээс эхэлдэггүй. Сүм Сайн Самари хүн шиг ойр байж, сонсож, ойлгож, энэрэл ба ухаалаг болгоомжтойгоор асар гэдэг. Гараас нь бариж болох эсэхийг асуух, хэлэхийг хүссэн үг, айдсыг нь сонсох, хамт уйлах эсвэл чимээгүй хажууд нь байх нь ч гүн асаргаа мөн. Хүчээр хөгжилтэй болгох, зовлонгийн учрыг тайлбарлах гэж оролдох албагүй.

Худал амлалт ч хайр биш. Өвчний байдал, цаашдын төлөвийг хэрхэн тайлбарлахыг өвчтөний нас, ойлгох чадвар, мэдэхийг хүсэж буй хэмжээ, эмнэлгийн нөхцөлийг тооцон эмч нар ба асран хамгаалагч нухацтай зөвшилцөх ёстой. Хүүхэд, өсвөр үеийнхэн энэ шийдвэрийг дангаараа бүү үүр — хариуцлагатай насанд хүрсэн хүн, эмч нараас асуу. Үнэнийг хэлэх ба найдварыг хадгалах хоёр эсрэг зүйл биш бөгөөд эдгэрэх найдвар багасах үед ч өвдөлтийг нь хөнгөлж, хайрлагдаж, ганцаараа биш гэдэг найдварыг үргэлжлүүлэн өгч болно.

🧐Дахин асуувал: “Юу хэлэх нь буруу байх вий гээд өвчтөний өрөөнд орохгүй байсан нь дээр үү?” — Төгс үг хайсаар хүнийг ганцаарыг нь бүү орхи. “Юу хэлэхээ мэдэхгүй байна, гэхдээ хажууд чинь байя” гэж үнэнчээр хэлж, өвчтөн амрахыг хүсвэл түүнийг нь ч хүндэтгэ.

✨Нэг өгүүлбэрээр: “Насан эцэслэх үеийн асаргааны эхний үг бол тайлбар бус, хажууд нь үлдэж сонсох явдал. Худал амлалт өгөхгүй, эмч нар ба асран хамгаалагчтай хамтран үнэн ба хайрыг хамт хадгал.”