Эцэг гэмгүй Хүүгээ алж байж уучилсан юм бол хэрцгий биш үү?

🔥Асуулт: “Загалмай гэдэг уурласан Тэнгэрбурхан Хүүдээ ял оноосон явдал уу?”

🛡️Сүмийн хариулт: Эцэг ба Хүү бол хүсэл нь өөр хоёр бурхан биш. Эцэг дургүй байсан Хүүгээ албадан тахил болгож уураа гаргасан ч хэрэг биш. Эцэг ертөнцийг хайрлан Хүүгээ илгээсэн, Хүү Эцэг ба биднийг хайрлан амиа чөлөөтэй өгсөн. Есүс “Хэн ч миний амийг надаас булааж чадахгүй. Би өөрөө өгч байгаа юм” гэж хэлсэн.

Есүсийг цаазалсан явдал бол жинхэнэ хүмүүсийн чөлөөтэй үйлдсэн шударга бус хэрэг байсан бөгөөд түүний хариуцлага арилахгүй. Тэнгэрбурхан тэр мууг сайн гэж нэрлээгүй, муу зайлшгүй хэрэгтэй мэт гоёчлоогүй. Харин ч хүний бүтээсэн хамгийн хэрцгий хүчирхийллийн голд орж ирж, нүгэл ба үхлийн ачааг Өөр дээрээ үүрч, өршөөл, эвлэрэл, амилалтын замыг нээсэн. Загалмай бол Тэнгэрбурхан хэн нэгний зовлонг шаардсан үзэгдэл бус, Тэнгэрбурхан Хүү дотроо биднийг эцсээ хүртэл хайрлан Өөрийгөө өгсөн явдал юм.

🧐Дахин асуувал: “Төгс хүчит Тэнгэрбурхан бол зүгээр уучлаад болохгүй байсан юм уу, загалмай яагаад хэрэгтэй байсан юм бэ?” — Тэнгэрбурханаас хүчтэй ямар нэг хууль цус шаардаж Түүнийг албадсан хэрэг биш. Мөн уучлал гэдэг нь мууг байгаагүй юм шиг гоёчлох үг ч биш. Христ нүглийн үүсгэсэн тасралт ба үхлийг үнэхээр Өөр дээрээ үүрч, дуулгавартай байдал ба хайраар хүний дуулгаваргүй байдлыг засаж, биднийг Тэнгэрбурхантай эвлэрүүлсэн. Тэнгэрбурхан яагаад энэ замыг сонгосныг бүрэн хэмжиж чадахгүй ч, загалмай дээр ил болсон нь хэрцгий байдлын хүсэл бус, нүгэлтэн рүү түрүүлж ойртдог хайр юм.

✨Нэг өгүүлбэрээр: “Загалмай бол Эцэг дургүй Хүүдээ уураа гаргасан явдал биш; Эцэг Хүү хоёр нэг хайраар биднийг аварсан, Хүү бидний нүгэл ба үхлийг чөлөөтэй Өөр дээрээ үүрсэн явдал.”