санваартаншашны бүлгэмийг үндэслэгчхошин шог, баяр баясгаланөсвөр үеийнхэн, сурагчидядуучуудад туслахөвчтнийг асрахзалбирал, чимээгүй байдал, шүтэн бясалгалсургаж хүмүүжүүлэххөгжим, уран зураг, шүлэгИтали
Хүмүүс түүнийг “Ромын элч” гэж нэрлэдэг байсан атал тэр өөрөө үргэлж хошигнодог байв.
Авга ахынхаа эд хөрөнгийг өвлөж болох байсан атал арван найман настайдаа түүнийг орхиж Ром руу явав. Гүн ухаан, Тэнгэрбурхан судлалыг хэдэн жил судалж байгаад орхиж номоо зарсан мөнгөө ядууст өгсний дараа гудамж, захад хүмүүстэй ярьж эхлэв.
Арван долоон жил эгэл итгэгчээр ийнхүү амьдарлаа. Эмнэлэг, банк, дэлгүүрээр явж хүмүүстэй уулзаж, эргэл мөргөлчид, өвчтөнийг асрах нэгдэл байгуулав. Гучин зургаан настайдаа л санваартан болов.
Түүний бий болгосон Ораторио нь орой цугларч Ариун Бичээс уншиж ярилцаж дуулдаг газар байлаа. Хатуу байсангүй. Тэр хэт сүсэгтэй дүр эсгэдэг хүнд зориуд инээдтэй даалгавар өгч, өөрийн сахлаа хагасыг л хусаад гарч ирдэг ч байв. Ариун байдал, хөгжилтэй байдал хоёр өөр зүйл биш гэж үздэг байсан учраас юм. Гунигтай царайлж явах нь сүсэг биш гэж байнга хэлдэг байлаа.
Энэ бичвэрийг тэрхүү мэдээлэл болон Сүмийн бусад эх сурвалжид тулгуурлан энэ вэбсайтад шинээр бичсэн болно.